زیرسازی کرتین وال به چه شکل انجام می شود و چه مراحلی دارد. در این مقاله به طور کامل به بررسی این بحث می پردازیم اما پیش از هر چیز بد نیست که با هم به یک تعریف واحد از کرتین وال برسیم و بدانیم که منظور از آن دقیقا چیست.

کرتین وال چیست؟

کرتین وال (Curtain Wall) یک سیستم دیوار بیرونی غیرسازه‌ای است که بیشتر در معماری و ساخت‌ و ساز استفاده می‌شود. این سیستم معمولاً در ساختمان‌های بلند و مدرن برای پوشش خارجی استفاده می‌شود و طراحی آن به گونه‌ای است که وزن خود را به سازه اصلی منتقل می‌کند، نه به کف‌های ساختمان.

ویژگی‌های کرتین وال:

1. سبک و مقاوم: معمولاً از آلومینیوم و شیشه ساخته می‌شود، که هم سبک است و هم مقاوم در برابر شرایط محیطی.
2. عایق حرارتی و صوتی: می‌تواند به کاهش اتلاف انرژی و انتقال صدا کمک کند.
3. زیبایی‌شناسی مدرن: ظاهری شیک و مینیمال به ساختمان می‌دهد.
4. ضد آب و مقاوم در برابر باد: طراحی آن برای مقاومت در برابر شرایط آب و هوایی شدید است.

انواع کرتین وال:

1. استیک سیستم (Stick System): اجزای آن به صورت قطعات منفصل در محل پروژه نصب می‌شوند.
2. یونیتایز سیستم (Unitized System): به صورت پیش‌ساخته در کارخانه تولید شده و سپس در محل نصب می‌شود.

کاربردها:

برج‌ها و آسمان‌خراش‌ها
مراکز خرید
ادارات و ساختمان‌های مدرن

مراحل انجام زیرسازی کرتین وال

زیرسازی کرتین وال یکی از مراحل مهم و حیاتی در اجرای این سیستم است، زیرا وظیفه تحمل وزن سازه و انتقال نیروهای وارده (مانند باد، بار مرده و زلزله) به اسکلت اصلی ساختمان را بر عهده دارد. زیرسازی کرتین وال باید دقیق و با توجه به استانداردها طراحی و اجرا شود تا آن به درستی کار کند.
مراحل و اجزای زیرسازی کرتین وال به شرح زیر است:

طراحی اولیه زیرسازی

تحلیل سازه‌ای: مهندسان باید نیروهایی مانند وزن سیستم، فشار باد و تغییرات دمایی را بررسی کنند.
انتخاب متریال: معمولاً از پروفیل‌های آلومینیومی یا فولادی استفاده می‌شود که مقاومت بالایی دارند.
محاسبات دقیق: محل نصب براکت‌ها، فاصله‌ها و نوع اتصالات به اسکلت اصلی ساختمان با دقت تعیین می‌شود.

براکت‌های نگهدارنده (Brackets)

این قطعات برای اتصال کرتین وال به سازه اصلی ساختمان به کار می‌روند.

• انواع براکت‌ها:
  براکت‌های ثابت: برای انتقال بار مرده.
  براکت‌های متحرک: برای جبران انبساط یا انقباض حرارتی و لرزش‌های احتمالی.

پروفیل‌های افقی و عمودی (Mullions and Transoms)

پروفیل‌ های عمودی (Mullions): به اسکلت اصلی متصل شده و به عنوان ستون‌های باربر عمل می‌کنند.
پروفیل‌ های افقی (Transoms): بین پروفیل‌های عمودی قرار گرفته و به نگهداری شیشه یا پنل‌های دیگر کمک می‌کنند.
این پروفیل‌ها از جنس آلومینیوم هستند و مقاومت بالایی دارند.

اتصالات (Fixings)

اتصالاتی که پروفیل‌ها را به براکت‌ها و براکت‌ها را به سازه اصلی متصل می‌کنند، باید کاملاً مقاوم و ضد خوردگی باشند.
از پیچ‌های فولادی گالوانیزه یا استیل ضدزنگ استفاده می‌شود.

درزگیری و آب‌بندی

قبل از نصب شیشه‌ها، زیرسازی باید کاملاً آب‌بندی و درزگیری شود تا از نفوذ آب و هوا جلوگیری شود.
از متریال‌هایی مانند نوارهای لاستیکی EPDM یا چسب‌های سیلیکونی استفاده می‌شود.

پوشش ضد خوردگی

اگر از زیرسازی فولادی استفاده شود، باید حتماً با پوشش‌های ضد زنگ (مانند گالوانیزه یا رنگ اپوکسی) محافظت شود.

نکات کلیدی:

زیرسازی باید تراز و شاقول باشد تا نصب پنل‌ها یا شیشه‌ها به درستی انجام شود.
برای ساختمان‌های بلند، مقاومت در برابر نیروهای باد و انبساط حرارتی اهمیت زیادی دارد.
زیرسازی باید به گونه‌ای طراحی شود که امکان تعویض آسان شیشه یا پنل‌ها در آینده وجود داشته باشد.